Prawo rzeczowe to dziedzina prawa cywilnego, która reguluje stosunki prawne dotyczące rzeczy. Jest to zbiór norm prawnych określających prawa i obowiązki osób w odniesieniu do przedmiotów materialnych. Podstawowym celem prawa rzeczowego jest ochrona własności oraz innych praw do rzeczy, takich jak użytkowanie wieczyste, zastaw czy hipoteka. Charakteryzuje się ono bezwzględnym (erga omnes) charakterem, co oznacza, że prawa te są skuteczne wobec wszystkich, a nie tylko wobec konkretnych osób. Przykładowo, prawo własności nieruchomości, jako prawo rzeczowe, daje właścicielowi wyłączne prawo do rozporządzania nią i czerpania z niej korzyści, a inni muszą to respektować.

Nieruchomości, stanowiące szczególny rodzaj rzeczy, zajmują centralne miejsce w prawie rzeczowym. Zgodnie z polskim kodeksem cywilnym, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Prawo polskie wyróżnia trzy główne typy nieruchomości: gruntowe, budynkowe i lokalowe. Z prawem nieruchomości ściśle wiąże się księga wieczysta, która jest publicznym rejestrem, mającym na celu ujawnienie stanu prawnego nieruchomości. Zasady związane z księgami wieczystymi, takie jak rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych, gwarantują bezpieczeństwo obrotu prawnego.

W prawie rzeczowym dotyczącym nieruchomości kluczowe znaczenie mają również inne prawa, niebędące prawem własności. Są to tzw. ograniczone prawa rzeczowe, do których należą m.in. użytkowanie wieczyste, użytkowanie, służebność gruntowa i osobista, hipoteka oraz zastaw na prawach. Użytkowanie wieczyste to prawo do korzystania z gruntu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego i rozporządzania tym prawem, na okres 99 lat, niemal jak właściciel. Z kolei hipoteka to ograniczone prawo rzeczowe na nieruchomości, które służy zabezpieczeniu wierzytelności. Jest ona najczęściej wykorzystywana w przypadku kredytów hipotecznych, dając bankowi możliwość zaspokojenia swoich roszczeń z wartości nieruchomości, w przypadku, gdy dłużnik nie spłaca kredytu.